پرش به محتوا

آ

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /آ/

حرف[ویرایش]

آ

  1. نخستین نشانه نوشتاری از الفبای فارسی و واکه اَ در حساب ابجد مانند الف نماینده عدد یک است.
  2. آی با کلاه که بر سر آن مد (~) باشد مقابل آی بی کلاه. الف ممدود.
  3. آ: در گویش گنابادی یعنی بله ، اوکی ، فهمیدم ، متوجه شدم ، درک میکنم ، حواسم هست (حرف آ در تلفظ کشیده میشود.) آ همچنین نشانه تلفظ در گویش گنابادی است.

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ لغت‌نامه دهخدا