آمد

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /آمَد/

اسم مصدر

آمد

1. (مجاز): خوش‌یمنی، اقبال، بخت، سازگاری بخت. نتیجه، حاصل. آمدن.
2. آمد و رفت؛ رفت و آمد. بازگشت.

کهن واژه

1. آمد ممکن است در زبان معیار باستان به دو کلمه آ - مَد قابل تجزیه باشد؛ که مفهوم کلی از آن، اشاره به آقای مَد، مَمَد، یا محمد بوده است.

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس