اسر

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اَ سْ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. بند کردن، به اسیری گرفتن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. بردگی، اسارت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. اَ سِ

اسم[ویرایش]

لری[ویرایش]

اشک