سند

فارسی

گونه‌های دیگر نوشتاری

• سِند

سند فروش

ریشه‌ لغت

• اوستایی

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ سند دارد

آوایش

• /سَنَد/

اسم

سند (حقوق)‎

1. (حقوق): نوشته‌ای که ادعای کسی را نسبت به چیزی یا جایی بطور رسمی تأیید می‌کند، مانند ادعای مالکیت. مدرک، بنچاق، نسک.
2. (حقوق): آنچه بتوان بوسیله آن، ادعایی را ثابت یا رد کرد.
3. هر نوع نوشته‌ای که دال بر صحت امری باشد.
4. واژه ی سند از ریشه ی واژه ی اسن فارسی هست
5. واژه ی سن از ریشه ی واژه ی اَسَن/asan / میله ی چرخ (اکسِل) واژه اکسِل گرفته شده از واژه ی اوستا اَسنَ= میله چرخ است. از ریشه ی "as، اَسَ/asa"= به تندی رفتن، به زبان انگلیسی رفته و "اکسَِل/ aksel" نوشته شده است.
6. منبع. فرهنگ پاشنگ

واژه‌های مشتق شده

• سند عادی، سند رسمی، سند رهنی، سند تجاری، سند قطعی، سند سجلی، سند شرطی

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ شاهنامه