پرش به محتوا

آرایه

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /آرایه/

اسم مصدر[ویرایش]

آرایه

  1. آرایش.
    باید ... زن‌ها در بزک و آرایه ... رعایت ... بکنند «شهری»

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • زبان معیار باستان

آوایش[ویرایش]

  • /آر/آیه/

اسم مرکب[ویرایش]

آرایه

  1. آرایه ممکن است به زبان معیار باستان به دو گونه تعبیر و تجزیه گردد؛ نخست آر - آیه، شاید کنایه از فرد آریایی باشد نزد متکلمان زبان معیار باستان.
  2. تعبیر دوم ممکن است آرا - یه باشد که کمی ناقص است مگر اینکه فرض گردد منظور آرا - آیه بوده است. یعنی سرزمین آریاییان.