پرش به محتوا

آشفته‌دماغ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /آشُفته/دَماغ/

صفت

[ویرایش]

آشفته‌دماغ

  1. (قدیمی): دارای احوال و فکری پریشان، پریشان خاطر.
    آشفته دماغم سر و برگ سخنم نیست/ ... «طالب‌آملی»
  2. حواس پرت، غمگین. دیوانه.

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن