انگشتر
ظاهر

فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اَنگُشتَر/
اسم
[ویرایش]انگشتر
- حلقهای از طلا یا نقره یا فلز دیگر و با نگینی از سنگهای کریمه که در انگشت کنند. انگشتری.
- همان با درفش همایون شاه/ هم انگشتر تور با من به راه «فردوسی»
برگردانها
[ویرایش]| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- شاهنامه