پگاه
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /پِگاه/
اسم
[ویرایش]
پگاه
- صبح زود، بامداد، سحر. از اسامی زنانه ایرانی. نامخانوادگی ایرانی.
- پگاه در زبان فارسی، از واژهٔ پیشگاه یا پیشنهاد گرفته شده است و به معنای آغاز روز و سپیده دم، هنگامی است که خورشید در طلوع است. این واژه در شعر فارسی و به عنوان نام برخی صبحهای زیبا و استثنایی استفاده میشود.
قید
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین