آبگوشت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /آب/گوشت/

Nuvola apps bookcase2.png اسم مرکب[ویرایش]

آبگوشت

  1. خوراك ديرينه‌ی ایرانی شامل گوشت گوسفند با چربی، نخود، سیب‌زمینی، پیاز همراه با آب طبخ می‌شود و در دو مرحله صرف می‌گردد. مرحله اول آب آن را با تکه‌های نان تیلیت نموده، می‌خورند (ترید)؛ الباقی مواد (گوشت کوبیده) را با نان صرف می‌شود. چاشنی آبگوشت ترشی، ماست یا دوغ و سبزیجات است.
  2. طعمه‌ای که پیش از شکار، باز و دیگر جوارح طیور را دهند. مُسْته. چشته.
  3. مایعی خاص برای تربیت حیوانات ذره‌بینی. هر نوع محیط مایع که پایۀ آن آبگوشت مغذی یا پروتئین آبکافت‌شده باشد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]