پرش به محتوا

بُغ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • نیاهندوایرانی
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ بغ دارد

آوایش

[ویرایش]
  • /بُغ/

اسم

[ویرایش]

بُغ

  1. فعل خفه کردن، مانع تنفس شدن به هر وسیله‌ای در گویش بهاری
  2. مفرد بغان، مترادف با مُغ، یک تن از روحانیون دینی و مذهبی ایرانیان پیش از دین اسلام و شاید دین زرتشت.
    بُغ کلمه‌ای خالص است و همسان با مغ و کاهن می‌باشد؛ از وظایف دینی آنان اسناد کمی در دسترس است اما ظاهراً یکی از مسئولیت‌های شرعی ایشان خفه کردن گناهکاران با دست بوده که با فشار بر گلوی گناهکار او را بیجان می‌نمودند.

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]