سلام

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌حسن[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. واژه‌ای که در آغاز گفتگو به کار می‌رود.
  2. (فقه) سه جمله‌ای که با سلام آغاز می‌شود و از ارکان نماز است و نمازگزار در آخرین رکعت نماز بیان می‌کند.
  3. تحیت و درود.
  4. [قدیمی] پاکی رهایی از عیب و آفت.
  5. (نظامی) احترام مرد نظامی به حالت خبردار و بالا بردن دست راست و قرار دادن نوک انگشت وسط رو به شقیقه، به شکلی که کف دست راست رو به جلو است.

برگردان‌ها[ویرایش]

متضاد[ویرایش]

واژه‌های وابسته[ویرایش]

حرف ندا[ویرایش]

ciao

اسم[ویرایش]

saluto

انگلیسی
salute

عربی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. درود، سلام