چین

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. در بعض ترکیبات به معنی «چیننده» آید: خوشه چین، گلچین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. شکن، شکن

جمع[ویرایش]

(کن.)

  1. روی در هم کشیدن، در غضب شدن.

(کن.)

  1. پیر شدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

چروک، تا، خط

برگردان‌ها[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. لَ

اسم[ویرایش]

(جغرافی)

کشوری در خاور آسیا

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

piega

انگلیسی
wrinkle