باراندن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو


فارسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. دَ

فعل[ویرایش]

بارانیدن: و گفت گرسنگی ابریست که جز آن باران حکمت نباراند.(تذکرة الاولياء عطار)

  1. .

واژه‌های وابسته[ویرایش]

باران