شکفتن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /شِکُفتَن/

Nuvola apps bookcase2.png مصدر فعل لازم[ویرایش]

شکفتن

  1. باز شدن گل‌برگ‌ها از یکدیگر، شاد و خرّم شدن، آشکار کردن.
  2. باز شدن غنچة گل و مانند آن.
  3. خندان شدن.
  4. شکیبیدن.

Nuvola apps bookcase2.png فعل[ویرایش]

  1. گل کردن. گل دادن. واگلیدن.

واژه‌های مشتق‌شده[ویرایش]



––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن