شکفتن
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- /شِکُفتَن/
مصدر فعل لازم
[ویرایش]شکفتن
- باز شدن گلبرگها از یکدیگر، شاد و خرّم شدن، آشکار کردن.
- باز شدن غنچة گل و مانند آن.
- خندان شدن.
- شکیبیدن.
فعل
[ویرایش]واژههای مشتقشده
[ویرایش]––––
برگردانها
[ویرایش]| الگو:عنوان | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
- فرهنگ بزرگ سخن