لا

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /لا/

اسم

لا

1. لای، میان، توی ‌چیزی: لای کتاب، لای دیوار. لابه‌لا: ‹لابرلا› [عامیانه] تودرتو؛ تابرتا.
2. تا، تای پارچه یا لباس. برای ~ی جِرز خوب بودن کنایه از: بی فایده و ناکارآمد بودن.
3. قیچی
4. مخفف لاینده. هرزه‌لا، هرزه‌گو، پرگو.
5. فرانسوی: ششمین نُت در موسیقی.

صفت فاعلی

1. پالاینده، صافی‌کننده.

فعل امر

1. مخفف لای، امر از لاییدن.
2. عربی: حرف نفی، نه.
3. بر سر اسم درآید و معنی نا می‌دهد: لااَدری (نِمی‌دانَم)، لا - مذهب (بی دین و کیش).
4. ملایری: پیش، نزد. پولْ لاتْ نی؛ یعنی پولْ پیشِت نیستْ.
5. جا. بیا ای لا؛ یعنی بیا این جا.
6. بختیاری: طرف، سمت، جهت. comi-lâ: کدام طرف؟؛ ul-lâ:آن طرف؛ il-lâ این‏طرف
7. تعصب، جانبدارى. lâ mon-e dâra: جانب مرا دارد؛ lâ berâr-e-se nila:از برادرش جانبدارى می‌کند.
8. دزفولی: پایین پیراهن را به صورت سبد و ظرف گرفتن برای گذاشتن چیزی در آن.
9. کِناره، لبه.