گذاشتن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

(گُ تَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. نهادن، قرار دادن.
  2. عبور دادن، گذرانیدن.
  3. سپری کردن.

مصدر لازم[ویرایش]

  1. عبور کردن.
  2. اجازه دادن، مهلت دادن.
  3. واگذاشتن، تسلیم کردن.
  4. وضع کردن، تأسیس کردن. - به جا گذاشتن، باقی گذاشتن.
  5. ترک کردن، رها کردن.
  6. عفو کردن، بخشودن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. گُ تَ

فعل[ویرایش]

  1. قرار دادن
  2. کردن

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

mettere

فعل[ویرایش]

deporre

انگلیسی
stead