گذاشتن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /گُذاشتَن/

Nuvola apps bookcase2.png مصدر فعل متعدی[ویرایش]

گذاشتن

  1. نهادن، قرار دادن چیزی در جایی.
  2. عبور دادن، گذرانیدن.
  3. سپری کردن.

Nuvola apps bookcase2.png مصدر لازم[ویرایش]

  1. عبور کردن.
  2. اجازه دادن، مهلت دادن.
  3. واگذاشتن، تسلیم کردن.
  4. وضع کردن، تأسیس کردن. - به جا گذاشتن، باقی گذاشتن.
  5. ترک کردن، رها کردن.
  6. عفو کردن، بخشودن.


––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین