افتادن
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- /اُفتادن/
مصدر فعل لازم
[ویرایش]افتادن
- از بالا بسوی پایین آمدن چیزی یا کسی، سقوط.
- سقوط کردن.
- از پا درآمدن.
- روی دادن، واقع شدن. کندن.
- نصیب شدن، بدست آوردن.
استعاره
[ویرایش]- افتادن با کسی: سر و کار داشتن با کسی.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین