پرش به محتوا

افتادن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • پهلوی

آوایش

[ویرایش]
  • /اُفتادن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

افتادن

  1. از بالا بسوی پایین آمدن چیزی یا کسی، سقوط.
  2. سقوط کردن.
  3. از پا درآمدن.
  4. روی دادن، واقع شدن. کندن.
  5. نصیب شدن، بدست آوردن.

استعاره

[ویرایش]
  1. افتادن با کسی: سر و کار داشتن با کسی.

الگو:گردانش فارسی


الگو:عنوان

انگلیسی: tumble

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین