پرش به محتوا

نواختن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /نَواختَن/

مصدر متعدی

[ویرایش]

نواختن

  1. منسوب به نواخت، آهنگ نواختن، آهنگ زدن.
  2. نوازش کردن، دلجویی کردن.
  3. زدن، کتک زدن.

فعل

[ویرایش]
  1. زدن، ساز زدن، شلاق زدن.

الگو:گردانش فارسی

––––

برگردان‌ها

[ویرایش]
الگو:عنوان

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین