آذم
ظاهر
فارسی
[ویرایش]گونههای دیگر نوشتار
ریشه لغت
[ویرایش]- ( = بشر، انسان ) این واژه در پارسی باستان adam ( =منم ) در سنسکریت: اَهَم aham و در سغدی آذم ãżam بوده و عبری یا عربی نیست و مترادف های پارسی آن اینهاست: پومان، جانتو jãntu ( سنسکریت ) مانوشیا ( سنسکریت )
- اذم. [ اَ ذَ ] ( اِ ) آنکه پژول پنهان شده باشد یا وارن از بسیاری گوشت .
فعل
[ویرایش]آذم
- این واژه اوستایی است که وارد عربی و دیگر زبان ها شده، اصل آن اَیودامَن است به معنای نخستین آفریده
- منابع.فرهنگ کوچک زبان پهلوی
- فرهنگ واژ های اوستا
- لغت نامه دهخدا
برگردان
[ویرایش]
|