ترکیدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • [تِرِکیدَن]

Nuvola apps bookcase2.png مصدر فعل لازم[ویرایش]

ترکیدن

  1. سوراخ شدن یا پاره شدن چیزی مانند توپ و تاول که باعث خروج هوا یا مواد داخل آن می‌شود و معمولا با صدا همراه است.
  2. شکافته شدن.
  3. منفجر شدن.

Nuvola apps bookcase2.png فعل[ویرایش]

  1. پکیدن. منفجر شدن

واژه‌های مشتق‌شده[ویرایش]

واژه‌های وابسته[ویرایش]



––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]