پوشیدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /پوشیدَن/

Nuvola apps bookcase2.png مصدر فعل متعدی[ویرایش]

پوشیدن

  1. به تن کردن لباس، کفش، جوراب، زیورآلات، اشیای حفاظتی، و مانند آنها؛ لباس پوشیدن، جامه بر تن کسی کردن.
  2. نهفتن، پنهان کردن.

Nuvola apps bookcase2.png فعل[ویرایش]

  1. به تن کردن

واژه‌های مشتق‌شده[ویرایش]


––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ لغت دهخدا
  • فرهنگ بزرگ سخن