گفتن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /گُفتَن/

Nuvola apps bookcase2.png مصدر فعل متعدی[ویرایش]

گفتن

  1. چیزی را به زبان آوردن، بیان کردن، صحبت کردن، حرف زدن.
  2. به نظم درآوردن، سرودن. معتقد بودن. آواز خواندن. پنداشتن، تصور کردن. نامیدن.


––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین