تراشیدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(تَ دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. ستردن موی به وسیلة تیغ از بدن.
  2. سابیدن چوب یا فلز به وسیلة سوهان یا رنده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. بهلوی تاشیتن

آوایش[ویرایش]

  1. تَ دَ

فعل[ویرایش]

ستردن موی و جز آن. از تراش + َیدن (مصدری)

، پهلوی «تاشیتن»، سغدی «تش» (بریدن)

، گورانی «تاشن»، گیلکی «بتاشتن»، تبری «بتاشیین»

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

raschiare

فعل[ویرایش]

radere

انگلیسی
whittle