انداختن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [اَن/داختن]

Nuvola apps bookcase2.png مصدر متعدی[ویرایش]

انداختن

  1. افکندن، پرتاب کردن.
  2. چیزی را به هدف زدن، هدف قرار دادن.
  3. در جایی منزل کردن.
  4. راندن، طرد کردن.
  5. فرش کردن، گستردن.
  6. مقدّر ساختن.

Nuvola apps bookcase2.png انداختنی[ویرایش]

  1. جنس نامرغوب را به جای جنس خوب فروختن، کلاه گذاشتن.
  2. طرح کردن، مطرح ساختن.

Nuvola apps bookcase2.png مصدر لازم[ویرایش]

  1. مشورت کردن.
  2. کاستن، کسر کردن.

Nuvola apps bookcase2.png فعل[ویرایش]

  1. افکندن. افگندن. پرت کردن.



––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین